Dat bedoel ik juist Ans. Vroeger klaagden mensen niet, want dat recht hadden ze niet. Iedereen wist dat hij zijn mond moest houden. Nu, wordt er gedaan of alles zo transparant en patient vriendelijk is, maar in de praktijk werkt dat toch wat anders. Ik denk dat mensen er dan meer bij gebaat zijn als dat klachtrecht er niet is. Van het leren van gemaakte fouten door het ziekenhuis - en dat is toch ook heel belangrijk - komt op deze manier ook weinig terecht. Ook daarom zou er een andere regeling moeten komen.
Juist bij heel ernstige klachten, kan het WKCZ volgens mij niet werken, ook niet als de in de commissie zittende artsen en verpleegkundigen hun best doen om objectief te zijn.
Ik begrijp wel dat objectief zijn ook voor mij ook onmogelijk is, maar als uitspraken niet kloppen met wat er gebeurd is, dan is dat geen kwestie meer van objectief of subjectief zijn. Als Darya Stern zegt dat ze op de SEH was toen ze voor de tweede keer werd gebeld en toen direct naar de afdeling is gegaan, dan kan ze daar geen uur tot 1.5 uur over doen. Dan was ze of niet in het gebouw aanwezig, of ze is niet direct gegaan. Je kan er wel over van mening verschillen of het nou zo erg was dat het zo lang heeft geduurd voor ze bij Georg was. Dan moeten we het daar over hebben, maar ik heb nou juist het gevoel dat ze dat liever niet doen.
Ook kan je er over van mening verschillen of het verwijtbaar is dat ze Georg zonder lichamelijk onderzoek liet vernevelen, of dat het vigerend protocol is en je dat eerst maar eens uitprobeert voor je naar een patient gaat kijken. Je kan er niet over van mening verschillen in welke volgorde zaken zijn gebeurd.
Darya Stern heef Georg eerst laten vernevelen, maar dat hielp maar heel even en toen heeft Gerda Meerleveld (verpleegkundige) Georg zuurstof gegeven en ze vond het kennelijk niet nodig de arts weer te bellen. Pas 1 uur later heeft Jane Poortman (nachtverpleegkundige) Darya Stern weer gebeld en toen duurde het nog 1 tot 1.5 uur voor ze op de afdeling aankwam en Georg onderzocht. Toen was hij al zo verslechterd dat de nieren door het zuurstoftekort al waren uitgevallen en de lasix daarom niet meer aansloeg.
Dan moet de commissie de feiten niet omdraaien en zeggen: "ondanks het ingezette onderzoek en de gestarte behandelingen zoals vernevelen het toedienen van zuurstof en het intraveneus toedienen van Lasix", want dat is het een heel ander verhaal.
Zo ook mag Chantal van Leijen Georg kennelijk geen paracetamol geven en wordt er in de uitspraak ook wel gezegd dat Georg eerder door een arts-assistent had moeten worden gezien, maar kennelijk mag ze patienten en hun familie wel schofferen als ze het druk heeft, want de commissie wijdt er geen woord aan. Daar heb ik grote moeite mee. Onze aanvaring met Chantal van Leijen was de belangrijkste reden een klacht in te dienen. Ik kan me toch echt niet voorstellen dat de commissie zo'n aanvaring tussen een verpleegkundige en patient en familie een normale gang van zaken vindt. Maar zeker met deze afloop waarbij de patient op de IC belandt, kan je daar toch als commissie toch niet zonder meer aan voorbij gaan vind ik.
Ik kan ook best leven met het ongegrond verklaren van klachten, maar dan moeten ze wel met een kloppende motivatie komen en niet met een boel onzin of met een verdraaiing van de chronologische volgorde van zaken. Ook heb ik problemen met het gegrond verklaren van een klacht als dit betekent dat ze er gewoon niet naar willen kijken. Heeft Chantal van Leijen nou wel of niet een arts gebeld, dat had toch duidelijk moeten worden. Mijn klacht is nu gegrond verklaard omdat dat niet duidelijk is of Chantal van Leijen een arts heeft gebeld. Vind ik wel erg vrijblijvend allemaal. Ik denk dat Chantal van Leijen wel een arts heeft gebeld en dat die niet wilde komen. Ik kan me niet voorstellen dat ze zo'n verhaal uit haar duim zou zuigen. Waarom zou anders die arts-assistent zo buiten beeld blijven? Ik denk dat ze dat nou net niet duidelijk willen hebben en daarom is mijn klacht gegrond verklaard. Dat doet bepaald geen goed.
Als je de uitspraak van de commissie leest, lijkt het door de verdraaiing van de chronologische volgorde van het gebeurde zelfs of Darya Stern zeer adequaat heeft gehandeld en dat Georg naar de IC moest worden gebracht omdat hij zo snel verslechterde. Volgens mij werkt deze wet als oude vertrouwde doofpot en dat is beslist niet de bedoeling van de WKCZ.
Als het daarom aan mij lag, dan ging die wet de prullenbak in en kwam er een ander klachtrecht buiten de verantwoordelijkheid van de ziekenhuizen om. Maar helaas ga ik daar niet over hahaha. (jammer dat we hier geen emoticoons hebben) Ik hoop dus dat Janson de commissie toch kan bewegen een aantal uitspraken te herzien. Zijn naam en handtekening staan tenslotte onder het reglement.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten